• Pendahuluan
• Negeri Kedah Islam
• Pengaruh Islam di Dalam Undang-Undang Kedah
• Kolonialisme di Negeri Kedah
• Islam Dalam Undang-Undang Tubuh Negeri Kedah
• Undang-Undang Islam di Kedah Kini
• Undang-Undang Islam di Kedah Masa Hadapan : Keperluannya

Pendahuluan

Perkara 3(1) Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan bahawa Islam adalah Agama Persekutuan, akan tetapi lain-lain agama boleh diamalkan dengan aman dan damai di mana-mana bahagian Persekutuan

Sebelum kedatangan Inggeris undang-undang yang diikuti di negeri-negeri Melayu ialah undang-undang Islam dan adat Melayu yang sesuai. Mahkamah dalam kes Ramah lwn. Laton telah memutuskan bahawa undang-undang Islam adalah undang-undang tempatan dan undang-undang negeri. Hal ini diperkuatkan lagi dengan bukti wujudnya kumpulan undang-undang Melayu lama seperti Undang-undang Melaka, Undang-undang Pahang, Undang-undang Kedah dan lain-lain yang ditadbirkan dalam pemerintahan Kesultanan Melayu.

Ketibaan Inggeris telah memberi tafsiran baru kepada kedudukan agama Islam. Tafsiran agama disamakan dengan pengertian agama Kristian. Dengan tafsiran itu pihak British telah dapat mempengaruhi undang-undang di Malaysia. Undang-undang Inggeris telah dimasukkan dan diterima oleh negeri-negeri Melayu.

Berikutan dengan itu undang-undang diperbuat mengikut contoh undang-undang Inggeris seperti Penal Code (Kanun Jenayah), Criminal Procedure Code (Kanun Acara Jenayah), Civil Procedure Code (Kanun Acara Sivil), Evidence Enactment (Enakmen Keterangan), Contract Enactment (Enakmen Kontrak) dan Land Enactment (Enakmen Tanah). Apabila hakim menghadapi masalah yang tidak boleh diselesaikan melalui undang-undang bertulis mereka kerap kali merujuk undang-undang Inggeris. Dengan cara demikian undang-undang lnggeris telah dimasukkan dengan menyeluruh ke dalam undang-undang di Malaysia. Setelah itu ia diperkukuhkan oleh Enakmen Undang-undang Sivil, 1937 yang diganti kemudiannya dengan Akta Undang-undang Sivil, 1957.

Setelah merdeka, kuasa mengenai perundangan Hukum Syarak ada diperuntukkan dalam Jadual ke 9, Senarai Negeri Perlembagaan Persekutuan. Dalam pada itu, telah terdapat perkara di mana Mahkamah Sivil boleh menjalankan bidang kuasanya sungguhpun perkara itu mengenai undang-undang diri dan keluarga orang-orang Islam. Umpamanya dalam tuntutan kerana kemungkinan kontrak pertunangan, tuntutan harta sepencarian, tuntutan hak penjagaan anak dan kesahtarafan anak.

Pada tahun 1988, pindaan dibuat ke atas Perkara 121 dengan memasukkan perkara 121(1A) merupakan langkah awal untuk menaikkan taraf dan kedudukan Mahkamah Syariah dan membebaskan campur tangan Mahkamah Sivil. Pada lahirnya perkara tersebut telah diatasi, namun terdapat banyak lagi konflik yang timbul.