Tan Sri Dato' Profesor Dr. Ismail b. Hussein dilahirkan di Kampung Simpang Empat, Sungai Limau Dalam, Yan, Kedah pada 30 Januari 1932. Beliau merupakan seorang cendekiawan dan tokoh besar sastera dan budaya Melayu yang tidak jemu-jemu berusaha dan berjuang ke arah mengagungkan sastera dan budaya Melayu malah beliau turut dikenali di peringkat dunia kesusasteraan antarabangsa.

Tan Sri Dato' Profesor Dr. Ismail Hussein menerima pendidikan awal di Sekolah Melayu Sungai Limau Dalam dan selepas perang Dunia Kedua, beliau telah menyambung pelajarannya di Sekolah St. Micheal sebelum berpindah ke Kolej Sultan Abdul Hamid, Alor Star. Pada tahun 1955 beliau melangkah kaki ke Universiti Malaya dalam jurusan pengajian Melayu dan dianugerahi Ijazah Sarjana Muda Sastera dengan Kepujian Kelas Pertama pada tahun 1959. Beliau merupakan anak Melayu pertama mendapat Sarjana Muda Pengajian Melayu Kelas Pertama dari Universiti Malaya. Pada tahun 1961, beliau memperolehi Sarjana Sastera dan mendapat Ijazah Doctorandus dari Universiti Leiden, Belanda.

Kerjaya :

• Pensyarah Universiti Malaya (1960)
• Profesor Kesusasteraan Melayu di Universiti Malaya (1971)
• Timbalan Dekan Fakulti Sastera dan Sains Sosial Universiti Malaya
• Ketua Jabatan Pengajian Melayu Universiti Malaya (1978 - 1984)
• Pengarah Institut Bahasa, Kesusasteraan dan Kebudayaan Melayu, Universiti Kebangsaan Malaysia (1987)
• Ketua Satu Gabungan Persatuan Penulis Nasional (GAPENA)
• Timbalan Pengerusi Lembaga Pengelola Dewan Bahasa dan Pustaka (1965)
• Pengarah Eksekutif Yayasan Sekretariat Melayu Antarabangsa (1996)

Penglibatan Pertubuhan Sosial dan Profesional :

• Panel Anugerah Sastera Negara
• Ahli Lembaga Majlis Penasihat Kebangsaan berkenaan kebudayaan
• Jawatankuasa Penyelarasan Perlaksanaan Bahasa Kebangsaan
• Jawatankuasa Penasihat Pusat Manuskrip Melayu Perpustakaan Negara Malaysia dan Yayasan Karyawan.

Hasil tulisan beliau antaranya ialah Kepimpinan dan Kebudayaan (1984), Cita-cita dan Perjuangan (1987), Segugus Pandangan dan Harapan (1988), Inti Perutusan (1988), Antara Dunia Melayu dengan Dunia Indonesia (1988), Antara politik dan Sastera (1989), Indeks Akhbar (1989), 'Statements on Malay Language and Literature' (1989), Tamadun Melayu (1989), Jejak Langkah Ismail Hussein (1993), Pengajian Melayu di Dunia Melayu (1994), Dunia Melayu dan Dunia Indochina (1995) dan Bahasa Melayu di Dunia Melayu (1995). Beliau terus menjadi tempat rujukan di dalam bidang ilmiah dan berjuang menjadi pendeta, pembela dan penggerak bagi golongan penulis tanah air.

Walaupun telah lama bersara daripada tugas akademik, beliau masih bergiat cergas di dalam GAPENA. Kejayaan yang ditempa oleh GAPENA di dalam mendaulatkan bahasa, sastera, budaya dan bangsa Melayu memaparkan kejayaan perjuangan dan impian beliau secara peribadi dan kelompoknya hingga ke peringkat antarabangsa. Semangat cintakan seni, sastera dan budaya Melayu yang wujud di dalam diri beliau sejak kecil lagi menyatakan kedudukan beliau dalam pemikiran dan perasaan manusia Melayu begitu istimewa sebagai Bapa Sastera Melayu.

Tan Sri Dato' Profesor Dr. Ismail Hussein telah dianugerahkan Dato' Setia Diraja Kedah (D.S.D.K.) oleh KDYMM Sultan Kedah pada tahun 1980 yang membawa gelaran Dato'. Pada tahun 1984, beliau menerima Ijazah Kehormat Doktor Honoris Causa dari Universitas Indonesia dan gelaran Pendeta pada Simposium Dunia Melayu di Sri Langka pada tahun 1985. Pada tahun 1993, beliau telah dianugerah Darjah Panglima Setia Mahkota (P.S.M) yang membawa gelaran Tan Sri oleh DYMM Seri Paduka Baginda Yang di Pertuan Agong. Pada tahun 1997, beliau telah dianugerahkan Profesor Emeritus daripada Universiti Malaya.